Visie van voorzitter Marco Verheul

“Laat maar bloeien”

Sinds 2 maart is Marco Verheul voorzitter van Zorgzaam ’s Hertogenbosch en omstreken. We vragen hem naar zijn indrukken van de eerste drie maanden.

Hoe zijn de eerste drie maanden bevallen?

“Het is hartstikke leuk, ik heb extra inspiratie gekregen. Namens Van Neynsel nam ik al deel aan het strategisch overleg, maar ik ben nu wekelijks, soms dagelijks met Zorgzaam bezig. Ik spreek veel mensen, bestuurders en professionals in het veld. Die uitwisseling helpt mij om te begrijpen wat er speelt en de beweging die we als instellingen en als maatschappij moeten maken, meer richting te geven. Ik ben er nog meer van overtuigd geraakt dat we maximaal moeten samenwerken om toekomstige (personeels-) vraagstukken te kunnen beantwoorden.”

Richting, waar denk je dan aan?

“Het is goed om de blik meer te richten op de hele regio, ook te kijken buiten de gemeente ‘s-Hertogenbosch. Er zijn hele goede initiatieven in de verschillende gemeentes, die floreren doordat professionals vanuit verschillende domeinen hun krachten bundelen. Als bestuurders hoeven wij ons daar niet direct mee te bemoeien, maar het zijn wel voorbeelden die we willen delen en zichtbaar willen maken.”

Hoe dan?

“Het Kennisfestival op 27 mei heeft veel projecten in de regio een podium gegeven, zoals bijvoorbeeld het Netwerk Dementie Bommelerwaard en ‘s-Hertogenbosch e.o. en Heel Voorburg Leert (Zorgpark Voorburg in Vught). Deelnemers vertelden zelf ook over hun projecten. Gelukkig gebeurt er dus al heel veel op het gebied van samenwerking.”

Is het niet te veel?

“Zeker niet, goede ideeën en initiatieven moeten we laten bloeien. Het is wel belangrijk om overzicht te krijgen wat waar gebeurt, zodat we al die energie slim kunnen inzetten. Er zijn professionals te kort en veel van hen ervaren een hoge werkdruk. De kunst van samenwerken is om meer te kunnen doen met minder mensen. Kennis en ervaring uitwisselen over succesvolle initiatieven is dus belangrijk.”

Zijn mensen bang dat zij hun werk kwijtraken?

“Die zorg kan ik me eigenlijk niet meer voorstellen. We hebben juist iedereen heel hard nodig. Als blijkt dat je met zijn tweeën een inwoner kunt helpen, terwijl vroeger 5 mensen dat deden, dan hebben 3 mensen dus hun handen vrij om zorg aan andere inwoners te besteden. Dat kan alleen als we niet naast elkaar, maar met elkaar werken. Door de samenwerking leren we elkaar steeds beter kennen. Dat helpt om op elkaar te vertrouwen en te durven loslaten. Het vraagt ook om lef van bestuurders, we moeten solidair zijn.”

Welke rol zie jij daarbij voor jezelf weggelegd?

“Sommige onderdelen raken ons allemaal, zoals de Samenwerkwijze. Dan is het belangrijk dat alle organisaties in de regio samen optrekken en er goede afspraken over maken. Hier ligt ook een rol voor mij en tegelijk ook voor andere bestuurders. Mijn rol is om richting te geven en de dilemma’s op tafel te leggen. Ik merk veel bereidheid om de belangen van de organisaties in lijn te brengen met ons gezamenlijk belang. Het is niet altijd makkelijk, maar ook hier geldt: laat het maar ontstaan.”